Onze samenleving lijkt wel terminaal ziek te zijn : milieuvervuiling (vb fijn stof) leidt tot honderduizenden doden, onze overheid is totaal verlamd en ondergraven door corruptie en vriendjespolitiek, onze economie gaat achteruit, onze fossiele brandstoffen geraken uitgeput en worden onbetaalbaar, …

Misschien maken wij wel mee wat iedere andere grote beschaving voor ons heeft meegemaakt : de laatste fase van decadentie, juist voor de totale ineenstorting ? 

Het grootste gevaar is echter de onmenselijke wijze waarop burgers tegenwoordig met elkaar omgaan. Iedereen kent wel het verhaal van Hans Van Temsche, de schande van België …

Maar er zijn in België vele Hans Van Temsche’s , en vaak  halen deze nauwelijks de krantenkoppen.

Onderstaan bericht las ik deze week in de kranten :

Viervoudige moordenaar Osman C naar assisen verwezen

De Gentse kamer van inbeschuldigingstelling heeft Osman C., de Turkse Gentenaar die op 12 november 2004 vier vrouwen om het leven bracht, verwezen naar het hof van assisen. Osman C. vermoordde zijn vrouw, zijn zus, zijn ex-vriendin en de moeder van de nieuwe partner van zijn ex. De 37-jarige Osman C. zal zich voor het Gentse assisenhof moeten verantwoorden voor vier moorden en twee moordpogingen.

Overspel met vrouw

In zijn woning in Sint-Amandsberg bij Gent schoot hij eerst zijn vrouw en zijn zus dood, nadat hij hen dagenlang had gegijzeld en gefolterd. Na de moorden stak hij het huis in brand en ging hij naar Nieuwerkerken bij Aalst. Daar vermoordde hij zijn ex-vriendin en de moeder van haar nieuwe partner. Hij schoot ook de nieuwe vriend zelf neer, maar de man overleefde de aanslag. Daarna pleegde hij een carjacking en dwong hij de autobestuurster om hem terug naar Gent te rijden. Hij drong de woning binnen van een man die hij verdacht van overspel met zijn vrouw.

Gewroken

Het laatste slachtoffer werd eveneens neergeschoten en is sindsdien verlamd. Osman C. gaf zich ten slotte aan bij de politie. Hij verklaarde dat hij zich had gewroken omdat zijn eer geschonden werd. Het parket van Gent geeft geen commentaar bij de verwijzing naar assisen. De zaak zal vermoedelijk midden volgend jaar voor het Gentse assisenhof komen. (belga/odbs)

Aanvullend bericht enkele dagen later verschenen :

Vermoorde vrouw diende 128 klachten in tegen dader

Wendy Blendeman, een van de vier vrouwen die in november 2004 door haar ex-vriend Osman Calli werd vermoord, had de jaren voordien maar liefst 128 keer een klacht tegen hem ingediend. Dat zegt Wendy’s vriend Henri De Cooman in Het Laatste Nieuws.

De Cooman kreeg zelf een kogel in de borst, maar overleefde het drama. Hij is volgend jaar de kroongetuige op het assisenproces tegen Calli.

Volgens Henri De Cooman kon Calli niet verkroppen dat hij al acht jaar samen was met Wendy. ‘Hij brak binnen in ons huis, rammelde Wendy af, ontvoerde tot drie keer toe hun zoontje Nico en betaalde nooit alimentatie. Wendy diende telkens een klacht in, maar Calli zat geen dag in de cel.’

‘Tijdens het moordonderzoek zijn er 128 klachten van Wendy tegen haar ex teruggevonden’, weet De Cooman. ‘Hoe vaak heb ik de politie niet gewaarschuwd dat het eens fout zou aflopen? Helaas heb ik gelijk gekregen.’

10 jaar geleden zou zulk een krantenbericht Belgie geshockeerd hebben. Vandaag lijkt niemand het nog op te merken, en volgende week is iedereen dit drama reeds vergeten.

Onze maatschappij is verontmenselijkt, de ziel is uit onze samenleving.  En aangezien dan enkel “structuren” overblijven, zonder begeesterde mensen om deze structuren ook te laten werken, is onze samenleving terminaal ziek.

Wie heeft nog het charisma om in extremis een ommekeer waar te kunnen maken ?