Belgie is steeds een gastvrij land geweest, en dit moet zo blijven.
Gedurende de voorbije eeuwen is er reeds een belangrijke immigratie naar Belgie geweest, denk maar aan de vele spaanse en italiaanse familienamen die hier goed ingeburgerd zijn.
De cijfers over het totaal aantal allochtonen dat de laatste tientallen jaren in Belgie is ingeweken worden niet meegedeeld door de overheid. De website van de Dienst Vreemdelingenzaken leert ons wel dat er vandaag nog meer dan 1.000.000 legale allochtonen zijn die nog steeds de vreemde nationaliteit hebben. Maar in werkelijkheid zijn er recent natuurlijk veel meer allochtonen naar Belgie gekomen :
- het aantal illegalen is onbekend, maar beloopt volgens sommige schattingen in de vele honderduizenden.
- Het aantal allochtonen dat de Belgische nationaliteit heeft gekregen sinds het begin van de grootschalige immigratie in de jaren 60, ligt waarschijnlijk dicht bij de 2 miljoen. Een Parlementaire vraag leert ons dat bv in de eerste 6 maanden van 2005 reeds meer dan 20.000 allochtonen de Belgische nationaliteit gekregen hebben.
- In 2005 waren er volgens officiële cijfers 1,57 miljoen legale allochtonen in Belgie die bij hun geboorte niet de belgische nationaliteit hadden (deze cijfers houden geen rekening met allochtonen van de tweede en derde generatie omdat deze meestal de belgische nationaliteit hebben van bij de geboorte).
- We mogen dus gerust veronderstellen dat het totaal aantal allochtonen in Belgie (legaal + illegaal) rond de 3.000.000 uitkomt. Bijna 30 % van de Belgische bevolking is dus recent als allochtoon ingeweken, en dit proces versnelt zich nog steeds.
De recente multiculturele samenleving is echter geen succes in Belgie, en een bedreiging voor onze welvaart en onze maatschappelijke stabiliteit.
In de jaren 60 is men de import van goedkope arbeidskrachten gestart, zonder zich vragen te stellen hoe deze personen zich zouden integreren. De regering ging ervan uit dat deze nieuwe Belgen zich automatisch zouden integreren, zoals voordien zich ook bv Italiaanse immigranten zich perfect geintegreerd hadden.
Niets is echter minder waar : de nieuwe immigranten hebben zich niet voldoende kunnen integreren, er blijven grote problemen met taal, opleiding, gettovorming, religieus fanatisme, culturele verschillen, wederzijds misprijzen en onbegrip, …
Bovendien merken we dat de problemen erger worden.Zo blijkt uit een recente studie door de Universiteit van Antwerpen dat 65 % van de Turkse en Marokkaanse jongeren hun huwelijkspartner importeren uit hun moederland. Allochtone meisjes kiezen hiervoor om een jongen te hebben die nog op het rechte pad is, allochtone jongens kiezen hiervoor omdat zij meisjes opgegroeid in Belgie te modern en te geëmancipeerd vinden.
Deze huwelijksimmigratie leidt ertoe dat iedere generatie het aantal Turkse en Marokkaanse inwoners dus met minimum 65% toeneemt. De geïmporteerde huwelijkspartners kennen natuurlijk onze taal niet, zijn vaak laag geschoold en dus veroordeeld tot OCMW-steun en hebben geen gevoel met onze cultuur en waarden.
Behalve deze huwelijksmigratie merken we ook dat door de gezinshereniging veel oudere (+65 jaar) immigranten naar Belgie komen : Op 15 jaar tijd is het aantal Marokaanse en Turkse immigranten van meer dan 65 jaar oud vertienvoudigd. Ook deze ouderen zijn niet geintegreerd en zullen helaas nooit meer geintegreerd geraken. De opvang van deze immigranten is natuurlijk zeer duur : 30 % van de immigranten is werkloos en leeft van een werkloosheidsuitkering, de bejaarden immigranten die na hun 65 jaar naar Belgie komen vallen ten laste van het OCMW, …
Een sterk groeiende groep immigranten met integratieproblemen leidt natuurlijk tot spanningen bij de autochtone bevolking. Zeker omdat tegen de huidige immigratiesnelheid, de autochtone bevolking binnen enkele tientallen jaren een etnische minderheid dreigt te zijn in grote delen van België.
Nu reeds is in Brussel 56 % van de bevolking van allochtone oorsprong (deze massale inwijking van allochtonen is 1 van de hoofdoorzaken van de verfransing van Brussel en de randgebieden). In bepaalde gemeenten zoals Sint-Joost zijn er tot 70% allochtonen ! Voor de detail cijfers over het aantal allochtonen in Brussel, klik hier
En in Antwerpen zijn er nu reeds meer allochtone jongeren dan autochtone jongeren. Wanneer 65 % van deze allochtone jongeren in Antwerpen binnenkort hun bruid of bruidegom uit hun thuisland laten overkomen, zullen de autochtone jongeren een kleine minderheid geworden zijn in de scheldestad …
De bevolkingsgroei van de allochtone bevolking (28 % op 14 jaar) is ongeveer 30x zo groot als de bevolkingsgroei van de autochtone bevolking (0,9 % op 14 jaar). Volgens een studie van Prof M Swyngedouw (KU Leuven) komen er in Belgie ieder jaar 34.000 legale migranten bij. Volgens andere studies vestigen zich naar schatting mogelijk nog eens 35.000 illegalen en asielzoekers per jaar in Belgie. Dit betekent dat door deze legale + illegale immigratie er ieder jaar tot 70.000 allochtonen en nieuwe Belgen bijkomen, wat overeenkomt met de volledige bevolking van 2 middelgrote provinciesteden. Een recente studie uitgevoerd door N Perrin van de UCL berekende zelfs dat er ieder jaar meer dan 90.000 migranten in Belgie bijkomen …
Boven deze inwijking van allochtonen moeten we natuurlijk ook de sterke aangroei door geboortes rekenen. Bovendien vestigen deze immigranten zich vnl in Vlaanderen en Brussel, minder in Wallonie : van bv de allochtonen van Marokaanse oorsprong leeft er 51 % in Brussel, 32 % in Vlaanderen en slechts 16 % in Wallonie. Turken vestigen zich voornamelijk in Antwerpen en Gent, niet in Wallonië.
Belgie (en zeker Vlaanderen) was reeds één van de meest dichtbevolkte landen ter wereld, en de sterke stijging van het aantal inwoners in Belgie tengevolge van deze migratie leidt tot hogere werkloosheid, druk op de sociale zekerheid, een stijging van de prijzen van woningen en appartementen, meer verkeersproblemen, extra milieuvervuiling, maatschappelijke spanningen, … Sinds 1970 is de bevolking in Vlaanderen met meer dan 12 % gestegen, een stijging die volledig is toe te schrijven aan de instroom van immigranten.
Bovendien heeft deze immigratie ook geleid tot een sterke toename van de criminaliteit. Zelfs officiële cijfers bevestigen dat meer dan 75% van de Belgische gevangenen de vreemde nationaliteit hebben, of genaturaliseerde Belgen van allochtone afkomst zijn.
Behalve de immigratie uit Noord-Afrika en Turkije die in Belgie al vele tientallen jaren intensief aan de gang is, komt er nu de stroom inwijkelingen uit de nieuwe EU-lidstaten bovenop …
Ipv vnl economische vluchtelingen in Belgie proberen op te vangen, zouden we beter meer investeren in ontwikkelingssamenwerking : met hetzelfde bedrag hier nodig om 1 persoon onderdak, leefloon, gezondheidszorg, onderwijs, … te geven, kan je in het land van herkomst vele personen/hele families steunen en vermijd je ontheemding. Dit zou de multicurele samenleving een echte kans geven, door te vermijden dat de maatschappij en haar structuren te sterk onder druk komt te staan door oncontroleerbare immigratie, wat extremisten aan beide kanten extra voedingsbodem geeft. Dit probleem mag niet onderschat worden (vergeet niet wat er in het recente verleden in ex-Joegoslavie en Noord-Ierland is gebeurd tussen 2 bevolkingsgroepen met religieuze en culturele verschillen …) De Belgische overheid moet daarom met absolute prioriteit de immigratiepolitiek herzien, en een immigratie beleid aannemen zoals ook gevoerd wordt door Canada, Australie en Zwitserland.
Opgelet : de tekst hierboven kan “hard” overkomen, maar is geenszins een verwijt naar de immigranten zelf. Het is logisch dat zij optimaal gebruik maken van de mogelijkheden die het Belgisch systeem biedt, op zoek naar meer economische welvaart. We moeten zorgen dat Belgie een doordachte en betaalbare immigratiepolitiek heeft, we moeten niet de immigranten met de vinger nawijzen omdat onze politici nalaten een echt immigratiebeleid te voeren !
